مژگان عزیز زحمت کشیدند و این رو برای من درست کردند. بسیار ممنونم دوست عزیزم.

راهنمای ارسال نظر در وبلاگ جدید کاترین همراه با تصویر :
http://www.payam2008.blogfa.com/page/katrin.aspx

--------------------------------

من دیگه اینجا نمینویسم.

دلیلش رو همه خوب میدونید.

حریمی که کلیدش دست دیگری باشه دیگه حریم نیست و از نظر من تحریمه.

آدرس خونه جدیدم رو برای دوستان واقعی و عزیزم میگذارم.

 http://cathyvahid.blogspot.com/

"داشتم توی خیابون پیاده روی میکردم ، دم غروب بود اوج ترافیک. مردم زیادی داشتند با شتاب به خونه هاشون میرفتند تا از بارون احتمالی در امان بمونند. من عجله ای نداشتم. ساعت پیاده رویم بود و تا خونه راهی نمونده بود. ناگهان صدای چند تا کلاغ رو شنیدم که انگار دعواشون شده بود و قار قار بلندی سر داده بودند. صدای کلاغها توجه همه مردم رو جلب کرده بود و همه داشتند به اونا نگاه میکردند ببینند قضیه از چه قراره. مثل اینکه گربه به لونه کلاغ ها حمله کرده بود. بدون اینکه توجهی کنم راهم رو گرفتم و رفتم که ناگهان یه چیزی صاف خورد وسط مغزم. آه از نهادم بلند شد اما توی خیابون جلو مردم خودم رو کنترل کردم. چند نفری متوجه شدند و رفتیم ببینیم چی بوده افتاده رو کله من که دیدیم دو تا کلاغ یکی بالغ و یکی جوجه هر دو زخمی افتادند اون پایین. مردم راهشون رو گرفتند و رفتند اما من دلم نیومد. این چندمین باری بود که این اتفاق میوفتاد و پرنده یا حیوون زخمی جلو راهم یا دم در خونم سبز میشد. رفتم اول جوجه رو برداشتم. و بعد پرنده بالغ رو که احتمالا ماده بود. هر دو  زخمی شده بودند و پرهاشون خونی بود. ماده کلاغ قبل از اون که بتونم به خونه برسونمش جون داد و من انداختمش توی نهری که نزدیک خونم بود. جوجه بیچاره سخت جیغ و داد میکرد. چند روزی بهش غذا دادم و واسه زخمش از همسایه ام که یک مرد چینی است و در midvalley مغازه پرنده فروشی دارد کمک گرفتم و با یک داروی گیاهی به داد جوجه کلاغ بیچاره رسیدم".

صحبتهاش که بی اینجا رسید دوباره دستی روی زخم سرش کشید و گفت:"وقتی کسی مصیبتی بر سرت فرود میاره این احتمال رو بده که اون فرد خودش غرق در مصیبتی بزرگتر بوده باشه. تصادفی یا غیر تصادفی پرنده ماده میدونسته روی سر کی فرود بیاد و جوجش رو به کی بسپاره. . نپرس چرا من انتخاب شدم.شایدجوابش رو هرگز پیدا نکنی. بپرس حالا که انتخاب شدم چه کاری میتونم انجام بدم؟".

میگفت: " نامادری جگر تازه رو توی کاری مینداخت و بوی عطرش بچه ها رو دیوونه میکرد. مردم عادی فقط برنج و کاری یا برنج و زنجبیل میخوردند. اما ما خیلی خوشبخت بودیم و میتونستیم چند وقت یکبار طعم گوشت رو بچشیم. اون روزا ۷ -۸ سال بیشتر نداشم. نامادری یه بشقاب پلو واسه هر کدوم از بچه ها میکشید و ۳ تکه جگر که به شکل مستطیل قطعه قطعه شده بود رو روی برنج میچید. بچه ها جگر ها رو ازوسط نصف میکردند. بنابر این واسه شش قاشق پلویی که میذاشتند توی دهنشون یه خورده مزه جیگر هم حس میکردند. چیز جالبی که مدتها ذهنم رو مشغول کرده بود این بود که برادر ناتنیم بعد از اینکه ۶ تکه جگر رو میخورد هنوز ۲ تکه کامل روی پلوش اضافی داشت و توی قاشقهای بعدی پلوش هم باز گوشت به چشم میخورد. مدتها بود که زیر نظر گذاشته بودمش و میخواستم راز تکه جگرای اضافی رو کشف کنم. با همون حال و هوای بچگی یه روز داداش ناتنیم رو صدا کردم و یه خواکی بهش رشوه دادم و موضوع رو ازش پرسیدم. داداش ناتنی هم که بچه بدی نبود راز رو فاش کرد و گفت مامانش گفته به هیچ کس نگه اما  به من نشون داد. خلاصه برنجش رو میده کنار. زیر برنجش یه عالمه جگر دیگه مخفی شده بود که مامان جونش واسه پسر خودش کنار گذاشته بوده و از بچه های دیگه دریغ میکرده. به پسرش هم سپرده بوده که بدون این که صداش در بیاد اونا رو بخوره".

دیدن این صحنه پسرک بی مادر رو خیلی غمگین میکنه و اون در سن ۷-۸ سالگی معنی یتیم بودن و تنها بودن رو میفهمه. البته برادر ناتنیش تو عالم بچگی جگرهای اضافی رو باهاش تقسیم میکنه و بدین ترتیب اون روز به عنوان روز ملی شدن صنعت جگر در ذهن پسرک ثبت میشه.

آخر حرفاش که شد بهم گفت: "میدونی مهم نیست که چقدر پدر ثروتمندی داشته باشی. مهم اینه که ثروت بابات توی دست کیه و کی داره تقسیمش میکنه".

پی نوشت: این داستان رو استادم واسم تعریف کرد.

شنیدم مسئولین ، اون همه ایرانی معترض رو  اغتشاش گر و عوامل بیگانه معرفی کردند. یکی نیست ازشون بپرسه واسه چی یه سرزمین باید این همه مستعد اخذ عوامل بیگانه شده باشه؟

پی نوشت: آفتم ۳ روزه با پماد خوب شد.

اسم پماد رو دوستان عزیزم خواسته بودند orrepaste هستش. یه خمیر سبز با طعم نعناست و خنک میکنه دهن رو و درد رو یواش میکنه. نمیدونم ایران داره یا نه. ما از کلینیک دانشگاه میگیریم.